همه یه روز میان یه روزم می رن نوبت منم رسیده که منم از اینجا از این دنیا و از این کلبه ام برم

میرم واسه اینکه نمی خوام کسی با امدن تو وبم ناراحت شه

نمی خوام کسی با خوندن شعرایی که تو ش می ذارم ناراحت شه

نمی خوام با دیدن وبم گریه کنه و رو روحیه اش تاثیر بزاره

 زیاد دارم حرف می زنم نمی دونم دارم چی می گم

فقط ساده و می تونم بگم که ما هم رفتیم

دلم واسه همتون تنگ می شه

(تنهایی دو عالم )داداش بدی و خوبی حلالمون کن

داداش سجاد ما هم رفتیم

داداش میثم :مرسی از کمکات وقت رفتن ما هم رسیده ممنون که تا این موقع همراهیم کردی و خواستی کمکم کنی

آناناس شاپ(مجتبی) دیدی گفتم می رم البته اگه مهم باشه هر چی اذیتتون کردم نفرینم نکن دمت گرم. ولی بدون منم رفتم

داداش امیدو داداش شریف زیاد باهاتون اشنایت ندارم ولی تا همین حد خواستم خداحافظی کنم

ابجی الهام باران پاییزی ابجی فاطمه(راز پرواز) خیلی دوستون دارم دلم واستون تنگ می شه خیلی زیاد 

شاید طنز دیدی قلبامو نخریدن بی خیال ارزش فروختن نداشت

آرین معذرت فرصت بازی کردنمونم از دست رفت

اگه کسیو از قلم انداختم واقعا معذرت می خوام

                                             خدانگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــهدار

من در اين شهر غريب چه كسي را دارم؟ چه كسي همدم و همراز من است؟ چه كسي با غم من دمساز است؟ غم من غربت و تنهايي نيست غصه بي سر و ساماني نيست غم عشقي است كه در خيزش يك طوفان ناگهان ويران شد غم مثل غم كوچ پرستوي بهار مثل دلتنگي يك غنچه پائيز زده غم بي هم كسي و فردايي است چه كسي در غم تنهايي من قطره اي اشك از ديده فشاند؟ يا كه در سوگ سيه روزي من لحظه اي با من بود؟ آه از بي سر و ساماني من آه از بي كسي و دلتنگي آه از مرگ گل ياس سپيد آه از ديده باراني من آه از كوچ غريبانه عشق آه از باغ تهي از گل و آواز نسيم آه از فصل غم آلود خزان آه از داغ جگر سوز فراق و كسي نيست كه در اوج پريشاني من با من غمزده همراه شود تا از اين وادي پائيز زده تا بجايي كه گل عاطفه ها روئيده است همرهش كوچ كنم.....

تا حالا دلت خواسته بی اختیار به آغوش

شما رو نمی دونم اما برای من شده

 زندگي يادم داد براي پيروزي فقط نبايد مراقب اين باشم که کلاهم را باد نبرد، بلکه بايد بجاي اينکه کلاه خودم را دودستي بچسبم سر مردم کلاه بذارم؛ و از دور به آنها بخندم.
زندگي يادم داد که اگر حق کسي را پايمال کردم اشکال ندارد، اما نبايد دعاي کميل شبهاي جمعه فراموشم شود و سينه زني و نوحه خواني براي امام حسين (ع) هم همينطور.
روزگار يادم داد که هوس را عشق بنامم و آن را به به صداقت پيشگان هديه کنم. يادم داد که هر کس که دوستم داشت و دست در دستم گذاشت به او عنوان «پيله» بدهم و تحقيرش کنم.
زندگي خيلي چيزها را يادم داد، ولي در عوض بهترين سالهاي جوانيم را از من گرفت. اي کاش جوانيم را به من پس مي داد و هيچ چيز يادم نمي داد. اي کاش قلب شيشه اي مرا سنگ نمي کرد که الان هزار تا قلب شيشه اي ديگر را به تمسخر بگيرم. اي کاش زندگي مي گذاشت که من بجاي گرگ، همان بره سفيد معصوم باقي بمانم...

من میخواستم به من عادت نکنی من به تو عادت کردم می خواستم تو عاشقم نباشی من عاشقت شدم می خواستم من برات مثل بقیه باشم تو برام از همه مهم تر شدی می خواستم تو هیچ وقت سکوت نکنی من سکوت کردم می خواستم هیچ وقت ازارم ندی خودم تا حد توان ازارت دادم می خواستم با تو مثل گذشته عهد نبندم اما خودم سر عهد نبسته موندم می خواستم تا همیشه بهم خوبی کنی من به تو بدی کردم می خواستم بری دنبال زندگیت اما تو همه ی زندگیم شدی.

من برگشتم دلم واسه همه تنگ شده بود

حالا اینو بخونید خیلی قشنگه

زندگی پر از سواله می دونم
رسیدن به تو خیاله می دونم
تو میگی یه روزی مال من میشی
اما موندت محاله می دونم
تو میگی شبا دعامون می کنی
چشمه چات زلاله می دونم
توی آسمون سرنوشت ما
ماه کاملمهلاله می دونم
تو میگی پرنده شیم بریم هوا
غصه ما دو تا باله می دونم
چشم من پر از غم نبودنت
دل تو پر از ملاله می دونم
طاقتم دیگه داره تموم میشه
صبر تو رو به زواله می دونم
آره می ری و نمی پرسی که این
دل عاشق در چه حاله می دونم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ